Thailand … 2 Juli 2002

Kanchanaburi (Kan-buri) ligt een paar honderd kilometer van Bangkok, redelijk dicht bij de grens met Birma. Kan-buri is bekend om de brug en de rivier Kwai. Daarnaast ligen hier in de omgeving een paar schitterende National Parks. We zullen hier een tijdje verblijven. Misschien een jungle-tocht.

Even een tussendoortje over de issues in Thailand: de kranten staan vol met de laatste ontwikkelingen tussen Thailand en Birma. In de grensgebieden leven nogal wat minderheden: Mon en Karen people. In het verleden zijn hier nogal wat oorlogen geweest tussen deze volkeren en de junta in Birma. In het verleden, maar nu nog steeds!

De Birmese regering heeft moeite de guerrilla's te pakken te krijgen, aangezien deze vrij de grens oversteken in de enorme oerwouden die hier zijn. Birmese soldaten komen meer dan eens op Thais grondgebied, hetgeen recentelijk nog reden genoeg was voor wat schotenwisselingen. Daarnaast bestookt het Birmese leger de berglegers met mortieren en granaten, waarbij deze meer dan eens in Thailand terechtkomen! Dit levert natuurlijk wat spanning op tussen beide landen.

Maar het extreme is: de Birmese regering heeft net officieel aan Thailand gevraagd of 'ze wat rustiger willen reageren als soldaten de grens passeren en af-en-toe een bom verkeerd valt'. Dat moet namelijk 'toch kunnen'?

Dat kunnen we ons echt niet voorstellen. De ene regering vraagt de andere om 'wat minder heftig te reageren als er bommen en soldaten de grens overkomen'.

In Kan-buri is veel te zien. We gaan al snel naar de brug en de bijbehorende musea. De brug is... een brug. Interessant, omdat er erg veel is gebeurd. De brug zelf stelt wienig voor en wordt omringd door toeristische stalletjes.

De musea (Jeath museum en WWII museum) zijn 'apart' van toonzetting. En dan drukken we ons zo voorzichtig mogelijk uit. Als we minder voorzichtig zouden zijn zouden we zeggen: "De Thaise conservator is in de beschrijvingen neutraal in het confict tussen Japan en de geallieerden". Als we zeggen wat we voelen, zeggen we: "Dit kan je niet maken!".

Het begint met een plakaat dat het Japanse volk waardering betuigd, omdat ze deze moeilijk spoorweg binnen een jaar voor elkaar kregen. Huh? Dat het ten koste ging van meer dan honderdduizend doden is blijkbaar niet belangrijk.

Daarnaast vindt de burgemeester van Kan-buri het vreselijk wat er is gebeurd, maar laten we het positief bekijken. Kan-buri is nu een heel toeristische plek in Thailand en dat is hardstikke mooi, toch?

Daarbij komen redelijk onorthodoxe levensbeschrijvigen van mensen als Hitler: een paar honderduizend joden werden in kampen gezet en gemarteld, sommigen gingen dood. Deze joden waren journalisten en politici. Wat Hitler deed was heel erg, maar hij deed het omdat hij zijn eigen positie in het geding zag komen.

Rondom Kan-buri liggen een paar grot-tempels verborgen. De Wat Tham Mangkon Thong is mooi, compleet verlaten, met een kleine grot. De Wat Tham Kao Pun heeft een prachtige grot en een schitterend uitzicht over de Kwai rivier. We bezoeken ze allebei met de motor, want met de fiets gaat het niet: het is hier enorm heet.

We gaan ook naar de verst gelegen oorlogsbegraafplaats: Chung Kai, waar ruim 1700 westerse krijgsgevangenen liggen. Meer dan 300 van hen zijn Nederlanders en het is gek om op deze (prachtige plek, goed verzorgd door de Thai) aan het graf te staan van mensen die de Graaf heten en 21 jaar oud waren toen ze hier op deze plek overleden.

Deze krijgsgevangenen hebben 'nog geluk'. De 1700 die hier liggen, zijn begraven door hun mede-gevangenen met naamsvermelding. Van de 16.000 westerlingen en de meer dan 100.000 Aziatische slachoffers van de Japanse 'dadendrang' heeft het merendeel een anoniem graf in de oerwouden rond Kanchanaburi gekregen.

Alle verhalen van Thailand…

Alle landen…

Recent toegevoegde verhalen op deze site…