Australië … 21 Maart 2003

We worden erg vroeg in de ochtend opgehaald door Simon, piloot bij Slingair. Twintig minuten later (tien voor zes!) wordt de Cessna 210 gestart en stijgen we op. Even later vliegen we boven de Ord River en Lake Argyle. We hebben een tocht van ruim 2 uur voor ons, terwijl de zon langzaam steeds hoger komt.

Lake Argyle is een gigantisch stuwmeer in het noorden van West Australia en anders dan andere stuwmeren. De meeste stuwmeren liggen tussen hoge bergen en in diepe dalen. Argyle ligt echter in een heuvelachtig landschap, waardoor het meer niet zo diep is, maar wel enorm groot. Het heeft honderden eilanden, oude heuvels die nu nét boven het water uitsteken. Erg mooi en grillig van vorm.

Lake Argyle.

We vliegen over de grootste farm in dit gebied: The Balmoral Stations, ruim 1miljoen hectare en 50.000 stuks vee. De dimensies in dit land blijven ons verbazen. Eén boerderij beslaat bijna 1/3 van Nederland!

Angelique achterin de Cessna 210 boven The Bungle Bungles.

Na een uurtje vliegen zitten we bij het hoofddoel van de trip: Purnululu National Park, beter bekend als The Bungle Bungles (kaart), een klein, maar schitterend nationaal park. Het is één groot lijstenen rotsmassief. Lijsteen is erg zacht en meestal door erosie snel verdwenen (geologisch "snel" wordt gemeten in duizenden of tienduizenden jaren). Het massief wordt hier echter bijeen gehouden door een unieke beschermingslaag. De laag geeft de rotsen ook nog eens een raar motief: tijger-achtige strepen van geel en zwart. Het resultaat is schitterend.

The Bungle Bungles.

Aan de zuidkant van het massief heeft de wind in de afgelopen miljoenen jaren duizenden rots-torens gevormd, allemaal afgerond door de constante zuidwesten-wind. Het zicht van 150 meter hoog is fantastisch, overal afgeronde piekjes, met horizontale tijgerstrepen. Het Bungle Bungles massief heeft ook een paar enorme gorges en canyons, sommige wel 200 meter diep. We kunnen hier wel uren naar kijken.

The Bungle Bungles.

We zijn blij dat we dit Nationaal Park kunnen zien. Vanwege het natte seizoen is het park dicht tot april, daarna alleen bereikbaar met een 4WD. Daarnaast mag je in het park niet veel rondlopen. De tijgerlaag is snel beschadigd en dan is het onderliggende gesteente heel snel weg. Vanuit de lucht wijst Simon ons op grote witte plekken in rotswanden. Dit zijn blikseminslagen. Het witte lijsteen zal zonder tijgerstrepen verkrummelen.

De noordkant van het massief is compleet anders dan de ronde torens in het zuiden. Hier worden de rosten beschermd tegen de wind. Het resutaat zijn scherpe en hoge kliffen.

The Bungle Bungles.

We hebben nog even geluk als er een mistbank langs de Bungles komt. Sean heeft dit ook nog nooit zo gezien. De tijger-torens worden nog mystieker dan ze al waren.

The Bungle Bungles in de mist.

We vliegen naar het noorden terug over The Osmond Ranges. Ook dit kleine bergmassief is mooi genoeg om uren overheen te vliegen. Als laatste zien we de enorme Argyle diamantmijn, de grootste diamantproducent ter wereld. Eén derde van de wereldproductie komt hier vandaan. Van boven lijkt de mijn erg op de Super Pit die wij in Kalgoorlie bezochten (zie hier). Het verhaal over het ontstaan van de mijn spreekt ons Nederlanders erg aan. Het gaat namelijk over "Duitsertje pesten".

Een Duits uranium bedrijf had een exploitatie-leasecontract voor het gebied. Ze zochten jarenlang tevergeefs naar uranium. Een klein Australisch bedrijf vond ondertussen in een riviertje bij Lake Argyle diamanten. Ze hielden het stil (érg moeilijk!) en gingen op zoek naar de herkomst. Na lang zoeken kwamen ze eindelijk bij de bron van de diamanten, midden in Duits" gebied.

De bron was zo veelbelovend dat ze het wederom stil hielden en afleidingstactieken begonnen. Nep-expedities met helicopters en jeeps werden opgezet in andere gebieden, om de aandacht af te leiden van de échte bron.

De Duitsers waren ondertussen gefrustreerd door het gebrek aan uranium. Een paar uur nadat het Duitse bedrijf het leasecontract lieten verlopen, claimde het Australische bedrijf het exploitatie-recht. Direct volgde een persconferentie waarin ze bekendmaakten dat ze net ´s werelds grootste diamantbron hadden gevonden!

Een samenwerkingsverband tussen mijn-bedrijven en investeerders (waaronder de koningin van Engeland) werd opgericht voor de noodzakelijke ´cash´. In 1985 was de mijn klaar voor operatie (na investeringen ter grootte van A$450 miljoen!) en is nu dus verantwoordelijk voor één-derde van de wereldproductie. Simon vertelt dat de 700 werknemers hard en lang moeten werken, maar daarnaast helemaal in de watten worden gelegd. De onderkomens zijn zo luxe, dat deze na sluiting van de mijn als 5sterren hotel zullen worden gebruikt!

We vliegen over het vliegveld van de mijn, het grootste privé vliegveld op het zuidelijke halfrond. Gecharterde Boeing737s van Qantas landen hier wekelijks om de werknemers van en naar Perth te vervoeren voor verlof.

Toch is het niet allemaal een succes-verhaal. 12 maanden na opening van het vliegveld ontdekte men een andere diamantbron, ter waarde van A$200 miljoen. Echter, de bron ligt direct onder het vliegveld! Foutje, bedankt... Je kan niet alles hebben, moet je maar denken.

Onze piloot, Simon van Slingair.

 

Meer weten? Slingair rondvluchten

Alle verhalen van Australië…

Alle landen…

Recent toegevoegde verhalen op deze site…